GESCHIEDENIS

Open brief en Hakhok kroniek

HET HAKHOK BESTAAT EEN JAAR, DE BABY IS PEUTER GEWORDEN!

Open brief aan mijn hakhokvrienden

Een hok voor mezelf werd een volwaardige beeldhouwwerkplek voor velen.
Het was nooit mijn intentie zo groot te groeien, ik dacht: "gezellig wat hakken met een paar gelijkgestemde zielen". Maar wat werd het groot en wat is het mieters! Uiteraard heeft dit initiatief alleen maar kunnen groeien dankzij de inzet van jullie allemaal. Rob en ik geloven nog steeds onze eigen woorden niet als wij aan anderen vertellen dat iedereen, geheel belangeloos (nou ja, je kreeg er natuurlijk wel een verbeterde werkplek voor terug) het allerbeste van zijn / haar vermogen heeft gegeven. En uiteraard zijn er verschillende mensen die nog mťťr dan hun topvermogen beschikbaar hebben gesteld. Eigenlijk was ik niet van plan om namen te noemen, maar ik kan er toch niet omheen.

Op de eerste plaats wil ik Loes bedanken. Als zij niet van die "idiote" plannen had bedacht was Het Hakhok nooit geworden wat het nu is. Zij begon al direct bij de eerste ontmoeting te fantaseren en te organiseren: een zeildoek om het in de winter af te schermen, de boel bestraten, meer mensen erbij betrekken etc. En ze beweerde ook nog eens een paar kerels te kennen die daar wel aan mee zouden willen werken. Je begrijpt dat ik daar redelijk sceptisch tegenover stond, eerst zien dan geloven. En toen was het hek van de dam. Vier mannen die ook een eigen beeldhouwplek zochten stonden even later met Loes op de stoep: Aalt, Wim, Rein en Gerrit.
Ze gingen voortvarend te werk, het hok moest vanwege de wateroverlast zo'n 35 cm opgevijzeld worden, het voorplein bestraat en er zou nog wel het een en ander moeten gebeuren. Onze nestor, Aalt, een Ťchte vakman in hart en nieren werd de coŲrdinator van alle bouwactiviteiten en dŗt hebben we geweten. Hij zorgde voor een metamorfose van Het Hakhok, de perfecte behuizing. En dan: Wim. Zonder jouw toewijding had Aalt lang niet zoveel kunnen bereiken, je was de beste aangever die een artiest zich wensen kan, en jouw bestrating is top man! Ook onze Benjamin, Rein nam ons elektriciteitsnetwerk op zijn nek. En waar Wim de rechterhand was van Aalt was Rein de linker. Aalt, hoeveel paar handen had jij eigenlijk? En in de loop van het jaar kwamen er zo velen die ook hun steentje bijdroegen, d‚ gullie bedankt zijt d‚ witte! Hiermee is het verhaal niet af.

Om de eerste verjaardag Het Hakhok te vieren moest er een heuse tentoonstelling komen. Een denktank kwam met stikgoeie ideeŽn, maffe plannen en concrete voorstellen. Zonder Sonja, later vervangen door Sjef, Hansje en Everdien hadden we vandaag niet kunnen kijken op zo'n geslaagd evenement! Zelfs de weergoden hebben jullie voor jullie karretje weten te spannen!
De donderdaggroep wierp zich op om het terrein op de schop te nemen, zonder jullie tomeloze inzet hadden we nu niet zo'n prima boswandeling kunnen aanbieden aan onze bezoekers.
Je moet er toch niet aan denken: verzwikte enkels, takken in gezichten en erger ongerief! Ik zei het al eerder: "ook alle andere Hakhokkers leverden hun bijdrage en maakten Het Hakhok tot een waar paradijs". En buiten jullie allemaal om waren er ook nog eens een aantal partners die hun (grote) steen hebben bijgedragen tot het welslagen van dit project. Loodgieterij, specialistische bouwklussen tot het maken van schitterende feestboeketten, uit het diepst van mijn hart: merci!". Op de laatste plaats wil ik speciaal mijn lief, mijn alles (en de beren) bedanken voor zijn nooit aflatende steun. Hoe idioot mijn wensen soms ook waren. Jouw inzet ter vervolmaking van Het Hakhok was meer dan 100%. Je hebt je als ouwe tentoonstellingsman helemaal gegeven. Hoe zwaar het de afgelopen tijd het, naast al je trainingen, ook was je ging door.
Zelfs afgelopen vrijdagnacht in de stromende giet de verlichting in de tent in orde bracht. Lieverd, dank je wel; en zou je tzt nog wel wat voor me willen doenÖÖÖ.? Een opdracht voor ons allemaal. Het zware werk is nu gedaan: op de plaats rust! We zullen heus nog wel eens een beroep op jullie doen, ben maar niet bang, maar nu mag er voorlopig alleen nog maar gehakt worden in ons aller mooiste Hakhok van de hele wereld. Dank lieve mensen, dank. We hebben er samen iets moois van gemaakt. Ik hoop dat we er met zijn allen tot in lengte van dagen van kunnen blijven genieten.
Proost! “p naar de volgende tentoonstelling! Bij een verjaardag horen cadeautjes, voor iedereen hetzelfde, maar voor de initiatiefgroep van het eerste uur nog een klein drupje erbij, dank jullie wel.

Toot.

Hakhok Kroniek (enkele hoogtepunten)

19-20-21 september 2003
Karen Andrť geeft een eerste beeldhouwworkshop aan de Locht. Frank herbouwt de oude stal.

16 maart 2004
Eerste bezoek Loes; ze kent verschillende beeldhouwers die thuis geen ruimte of mogelijkheden hebben om te hakken. De volgende dag: eerste bezoek Aalt, Nilla, Gerrit, Rein, Wim. maart tot en met mei 2004 Het Hakhok wordt 30 cm opgevijzeld en verder onder handen genomen.

1 mei 2004
OfficiŽle start Het Hakhok. mei 2004 tot en met september 2005 Verdere aanpassingen een het hok, bos en weiland.

8 september 2004
Een journalist en fotograaf van het Eindhovens Dagblad komen voor een artikel met foto.

5 november 2004
De eerste Nieuwsbrief komt uit

24 november 2004
Een "denktank" komt met ideeŽn voor de expositie 2005

8 januari 2005
Op deze koude zaterdag blijkt dat steenhakkers ook oliebollenbakkers kunnen zijn: Nieuwjaarsbijeenkomst. Ook wordt de winnaar bekend gemaakt van de logowedstrijd. Wil maakte een geweldig logo voor Het Hakhok. De prijs: een stuk Portugees blauw marmer, Laguna. Gekozen vanwege het boorgat waar een mooie rode strik doorheen geknoopt kan worden

28 juni 2005
Om ons te helpen in de strijd tegen het water komt Tjeu Baetsen met een plan van aanpak. De hele omgeving van Het Hakhok en de wei, gaan op de schop. Theo Schoonen komt met een wel heel grote schop aanzetten, eentje op metershoge banden! De hele maand juli 2005 wordt er door een heleboel leden van Het Hakhok volop geklust om klaar te zijn voor onze eerste expositie in september

25 augustus 2005
Interview door Rien van Dongen van het Veldhovens Weekblad. Op 1 september verschijnt er een hartstikke leuk artikel met foto

10 september 2005
Expositie van 12.00 tot 17.00 uur

11 september 2005
Expositie van 12.00 tot 17.00 uur. Na afloop een oergezellige BBQ voor alle leden. Het werd niet al te laat, want iedereen was moe, maar ook uiterst voldaan. In totaal hebben ruim 475 bezoekers de bosweg naar "Het Hakhok" gevonden! Het is een grandioos succes geworden, veel lovende woorden en complimenten voor de mooie beelden en professionele aanpak

Niet slecht voor een groepje vrienden!

Voorlopig gaat er nu alleen nog maar gebeeldhouwd worden!